۳۳۲۶۲۱۱۰ ۰۱۷

گرمایش تابشی چیست؟

گرمایش تابشی تکنولوژیی برای گرم کردن فضاهای داخلی و خارجی است. گرم شدن از طریق گرمای تابشی را هر روز شاهد هستیم، که همان گرم شدن از طریق نور خورشید می باشد.

 

گرمای تابشی متدی است که از طریق قوانین گرمایش تابشی برای انتقال انرژی تابشی از منبع گرمایش به جسم مورد نظر استفاده میکند. سیستم گرمایش تابشی به عنوان جایگزینی برای تولید گرما به روش مرسوم و کنونی است و راهی برای تامین گرما برای فضاهای خارجی بصورت محدود شده و کنترل شده می باشد. در سیستم گرمایش تابشی کنونی و رایج که عموما گرما از منبع گرمایشی در کف تولید می شود، با جابه جایی گرما، این انرژی تولید شده به سمت بالا منتقل می شود و در صورت عایق نبودن سقف، مقدار زیادی انرژی گرمایشی به هدر خواهد رفت. از طرفی در سیستم گرمایشی از کف و از طریق جابجایی، گرما به مناطقی که نیاز به این انرژی ندارند نیز منتقل شده و باعث هر چه بیشتر شدن هدر رفت انرژی می شود. ولی در سیستم گرمایشی تابشی از سقف، گرمای تابشی فضای محدودی را گرم می کند و تا حد قابل توجهی از اتلاف انرژی بخصوص در فضاهای باز، سالنها، کارگاه ها،… که نیازمند گرما در یک بخش متمرکزی از فضا یا سالن هستیم، جلوگیری میکند.

 

از انواع محصولات مرتبط به سیستم گرمایش تابشی از سقف میتوان به بخاری قارچی، گرمایش تابشی از سقف و هیتر های تابشی یا هیتر سقفی فضای باز اشاره کرد.

 

سیستم گرمایش تابشی از طریق گرمای تابشی، ساختمان و محیط اطرافش را گرم میکند و مانند روش های گرمایشی متداول و سنتی مانند رادیاتورها عمل نمیکند. این تکنولوژی از زمان روم باستان وجود داشته. زمانی که در ساخت ساختمانها، یک فضای خالی را در کف باقی میگذاشتند و از طریق گرم کردن این فضا موجب گرم شدن محیط و ساختمان مورد نظر میشدند. گرمایش از کف بصورت گسترده در چین و کره گسترش یافته است. نوع دیگر آن در استرالیا و آلمان استفاده میشده، که بصورت بخاری سنگی بوده، که انرژی گرمایی را از طریق یک جسم گرم مثل کف، دیوار و پنل های سقفی منتشر میکرده و افراد و اجسام را گرم میکرده. در این حالت هوا گرم نمیشود و بیشتر بر اثر گرمایشی روی اجسام و افراد، تاکید دارد که خود منجر به مصرف کمتر انرژی شده و از هدر رفت انرژی گرمایشی می کاهد.

پیشنهادی:  گرمایش سالن آتش نشانی

 

دمای داخلی ساختمان هایی که توسط سیستم گرمایش تابشی گرم میشوند نسبت به دمای داخلی ساختمان های گرم شده توسط وسایل گرمایشی سنتی مثل رادیاتور کمتر می باشد. ولی با این حال میزان گرمای درک شده توسط افراد یکسان بوده است. به عبارت دیگر در دو ساختمان، میزان گرمایش درک شده توسط افراد یکسان بوده و هر دو گروه احساس گرمای مطبوعی میکردند ولی دمای داخلی ساختمانی که توسط سیستم گرمایش تابشی گرم شده بود، کمتر گزارش شده و این به جهت آن است که سیستم گرمایش تابشی هوا را گرم نمی کند، ولی در سیستم های سنتی به جهت گرم شدن هوا و انتقال گرما توسط جابجایی هوای سرد و گرم، میزان انرژی مصرفی بسیار بالا میرود. به بیان دیگر از مزایای سیستم گرمایش تابشی کاهش جریان و چرخش داخلی هوا در ساختمان می باشد.

 

 

سیستم گرمایشی تابشی به سه دسته قابل تقسیم است:

_سیستم گرمایش از کف

_سیستم گرمایش از دیوارها

_سیستم گرمایش تابشی از سقف

 

سیستم گرمایش از کف و دیوارها به سیستم دما-پایین معروف است. به جهت اینکه فضایی که توسط این سیستم ها برای گرم کردن استفاده میشود، بزرگتر است (کل کف ساختمان و یا کل دیوارها) دمای پایین تری برای رسیدن به سطوح یکسان انتقال گرما نیاز است. که این دما منجر به سطوح رطوبت سالم تری در هوای ساختمان یا اتاق میشود. ماکسیمم دمای سطح در این روش بین ۲۹ تا ۳۵ درجه سانتیگراد است و بسته به نوع اتاق قابل تغییر است. سیستم گرمایش تابشی از سقف بیشتر در سالن های ورزشی، رستوران ها، فضاهای باز، ورودی سالن ها، سالن های تولید و انبار و گلخانه ها و مرغداری ها و … استفاده میگردد. در این سیستم دمای سطح نسبت به دو سیستم قبلی بیشتر است.